img_0312-1
Het is 10 uur s’ochtends, ik staar naar een strak blauwe lucht. De zee is weer rustig en de minimale golven raken geleidelijk het zand. Hoewel het strand er ooit wel eens mooier bij heeft gelegen en de orkaan aardig wat schade heeft aangericht, is het gelukkig weer goed genoeg om er van te kunnen genieten. Ik heb de chaos, de drukte, het geschreeuw en gezelligheid van de school even achter me gelaten en ik geniet van de rust. Ik lig helemaal alleen op het strand en ik voel de zon in mijn huid branden. Ik houd van dat gevoel, want je weet dat je huid langzaam aan bruiner zal worden.

Eindelijk heb ik wat tijd om rustig na te denken. Mijn gedachten en gevoelens gaan de afgelopen weken namelijk alle kanten op. De ene keer voelt het alsof ik hier al maanden zit en het andere moment lijkt het alsof ik pas net ben begonnen. De waarheid is dat ik helaas alweer over de helft van mijn tijd hier zit. Ik weet dat ik niet mag klagen, want ik heb nu al meer gezien dat ik van te voren had gedacht. Toch voelt het voor mij alsof ik er niet alles uit kan halen wat erin zit. Ik ben constant met de tijd bezig, omdat het voor mij voelt alsof ik alweer bijna weg ga.

Maar het is waar wat ze zeggen. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt. Ik ben alweer 3,5 week van huis, 1,5 week terug uit New York en ik heb alweer negen dagen doorgebracht in Miami Beach. Ik heb alweer 9 dagen in de zon gelegen, maar ook alweer 7 dagen school gehad. Ik heb al heel wat dagen het strand bezocht, gelegen bij en in het zwembad en ik heb al een aantal nachten doorgebracht in het uitgaansleven. Uitgaan is hier geweldig en ook echt niet te vergelijken met in Nederland. Ik heb al 9 nachten met maximaal 6 (soms ook 2..) uur slaap, maar ik heb alle dagen genoten en vooral heel veel plezier gehad. Ik heb nieuwe stukken van Miami ontdekt en ik heb naast Miami Beach ook Downtown Miami gezien.

Dit weekend ben ik onder andere naar Wynwood Art District geweest, waar de gebouwen in een hele wijk versierd zijn met de mooiste kunstwerken. We zijn beland op een latin feestje midden in de stad, waar iedereen spontaan begon te dansen. Elke dag kijk ik weer mijn ogen uit en elke dag zie ik weer een nieuw stukje Miami. Deze hele ervaring maakt mij hongerig. Het laat mij verlangen naar de andere gedeeltes van Amerika. Het geeft me de drang om verder te reizen, verder te zien, te ontdekken, te beleven en vooral om verder heel veel mooie, nieuwe herinneringen op te bouwen. Ik ben weer een heel erg gelukkig, maar vooral gezegend mens. Kan ook niet anders met dit uitzicht vanaf mijn bed in de studentencampus ..

viewmiamibeach