STRESS ACHTER DE DOUANE BIJ MIJN EERSTE PERSEVENT

Uitgeput lig ik nu in bed, maar o wat was dit een leuke dag. Dit zijn de stagedagen die ik het liefst elke dag heb. Vandaag was de dag dat we een persevent moesten organiseren voor een grote vliegtuigmaatschappij waar wij de PR voor regelden. Het nieuwe vliegtuig vertrok voor de eerste keer vanaf Schiphol. Je kunt misschien wel raden dat dit echt een big deal is voor alle vliegtuigliefhebbers en natuurlijk de mensen van de samenwerkende bedrijven. Voor ons de taak om dit nieuws zoveel mogelijk in de media te krijgen.

Hoe we dat voor elkaar hebben gekregen? Door zoveel mogelijk pers te verzamelen die artikelen schrijven over de luchtvaart. Daarna begint het leukste onderdeel, dit betekent namelijk netwerken met deze media, contacten verzamelen en persberichten schrijven/versturen. Er werden interviews geregeld met de big boss van de airline, die speciaal is overgevlogen voor dit evenement. Alles moest tot in de puntjes worden geregeld zodat dit feestje vlekkeloos kon verlopen. Met héél veel stress, telefoontjes, e-mails en gesprekken is dit uiteindelijk toch gelukt (oh my god, ja ik was zenuwachtig ja).

Wat dit persevent nou zo bijzonder maakte? De locatie was achter de douane bij een gate, zodat het vliegtuig meteen goed te bewonderen was. Daarnaast konden de gasten en de pers het vliegtuig zelfs nog bezoeken én mochten ze de eerste take off vanaf Schiphol die later die middag plaatsvond fotograferen. Dit betekende dus een hele verzameling aan regels voordat iedereen eindelijk achter de douane kon komen. Daarnaast was het allemaal in het Engels, wat ik op zich helemaal geen probleem vind. Toch heeft dit mij wel aardig wat keren een rood hoofd bezorgd als ik in mijn stressbui even niet op het juiste woord kwam.

Maar weet je wat ik nou het aller leukste aan deze dag vond? Dat ik nu een keertje aan de andere kant stond. Met mijn stage van vorig jaar hoorde ik namelijk bij de pers die zo’n evenement kwam bezoeken. Nu was het juist mijn taak om deze mensen zo goed mogelijk te begeleiden. Ik vind het allebei heel leuk om te doen, vooral omdat ik ook wist hoe het was om als pers naar een event te komen. Hoewel ik hier intens van geniet (ik houd van veel praten, nieuwe mensen ontmoeten en dingen organiseren), was ik aardig nerveus. Niet of het wel ging lukken deze dag, want daar had ik alle vertrouwen in. Maar meer omdat ik gewoon geen fouten wilde maken. En ja, daar kwam weer dat stomme perfectionisme in mij naar boven. Het was mijn eerste persevent en de eerste keer dat ik zoiets mocht doen met een best wel grote verantwoordelijkheid bij mijn stagebedrijf.

Ondanks een paar kleine dingen ging het heel erg goed en heb ik vooral genoten van het feit dat ik dit weer mocht meemaken. Ik vond het namelijk super leuk om te doen en hopelijk kan het de volgende nog beter gaan. Daarnaast ben ik weer héél veel meer te weten gekomen over verschillende vliegtuigen, regels, overeenkomsten en heb ik vooral met grote verbazing zitten luisteren naar de jongens die zo ontzettend veel van een bepaald soort vliegtuig afweten. Heerlijk vind ik het als er mensen zijn die ergens echt een grote passie voor hebben en dit dan óók nog eens delen met de wereld! 😉

Liefs,
Melissa

You may also like