OH HI DAAR BEN IK WEER..

Aan mijn titel te zien kunnen jullie misschien ook wel opmerken dat ik er ook een beetje van schrik hoe lang ik weer ben weg geweest. Dom, heel dom inderdaad. Ik had het nog zo gezegd en keihard beloofd aan jullie dat ik niet wéér zou stoppen voor een week of zes. Toch is het gebeurd. “Maar je vond het toch zo leuk om te schrijven?” hoor ik je al denken. Yup. Héél leuk. Te lekker en te fijn misschien wel. Ik bleef maar schrijven, maar plaatsen? Ho maar. Steeds maar durfde ik toch niet op het knopje “publiceren” te drukken. Te persoonlijk, te lang, te saai of te gevoelig was steeds mijn excuus die ik voor mezelf bedacht. Mijn website werd een letterlijk dagboek voor mij, en ja dat is toch wel even heel erg met je billen bloot. Ineens durfde ik dat niet, vond ik het allemaal toch wel een beetje eng.

Achja, nu ben ik er weer hoor. De billen zijn weer bedekt en eindelijk durf ik dit artikel strakjes gewoon te publiceren. Er waren nu ook immers wat meer mensen die er naar vroegen dan alleenmijn moeder die eerst elke maandagochtend vroeg waar mijn tekst nou weer bleef. Je snapt wel dat ik nu niet echt een andere keus had. Maar wat ik eigenlijk in de zes weken offline heb gedaan? Best wel heel veel eigenlijk. Grotendeels een beetje de standaard dingen; school dat je vol gooit met een scriptie, deadlines en andere extra vakken. Stage, waar ik het onwijs naar mijn zin heb en er juist daardoor heel veel werk in wil steken. Werk, want ja nog steeds wil ik veel meer geld uitgeven dan ik heb en ben ik nog steeds niet afgestapt van mijn droom dat ik heel rijk zal worden.

Oh en dan ook nog het andere dingetje waar ik deze weken veel meer tijd in stop dan eigenlijk zal moeten: pepernoten eten. Doe ik nu trouwens ook. Al heel wat keren is mijn hand in de zak naast mij gegaan en nee ik zit nog steeds niet vol. Daar komt ook weer bij dat ik inderdaad lekker veel naar de sportschool mag om dat aankomende vet weer een beetje in balans te kunnen houden. Lukt overigens niet altijd hoor. Mede door de dingen die ik net hierboven heb genoemd. Maar goed, ik doe mijn best zal ik maar zeggen.

Hoewel ik dus meestal maar één echte vrije dag in de week over houd, krijg ik het op de één of andere manier ook nog eens voor elkaar om die ook lekker vol te plannen. Zoals vorige week. Zeven uur s’ochtends ging mijn wekker hoor, om vervolgens om acht uur helemaal zwart geschminkt te worden zodat ik tot 20.00 uur zo door het leven ging. Ik was weer zwarte piet! Heerlijk om weer even een dagje iemand anders te kunnen zijn, met no shame door het leven te gaan en heel veel kinderen blij te kunnen maken. Hoewel ik ook wel weer heel blij was toen ik eindelijk die jeukende pruik af kon gooien en ik weer lekker over mijn gezicht kon wrijven zonder dat al mijn kleding zwart was, inclusief rode vlekken van de fel rode lippenstift..

Liefs,

Melissa

You may also like