Dag #114 PERSONAL | “Ik wil niet aftellen”

Processed with VSCOcam with f2 preset

Een maand. Nog een fucking maand. Ik kan het mij niet voorstellen dat ik over precies 31 dagen in het vliegtuig naar huis zit. Als ik er aan denk krijg ik al spontaan tranen in mijn ogen. Geen idee waarom precies eigenlijk, want ik dacht dat die inmiddels wel op zouden zijn. Het is gek. In de vier maanden dat ik hier nu zit heb ik elke dag wel wat anders gedacht over dit hele avontuur. Er zijn talloze momenten geweest dat ik even een keihard besef kreeg daf ik echt op één van de mooiste eilanden van de wereld ben en ik opeens een dikke smile op m’n gezicht kreeg.

Maar er zijn ook genoeg momenten geweest dat ik zomaar, misschien wel onbewust, wenste dat ik even thuis was. Als ik mezelf er op betrapte schrok ik er zelf ook van en drukte ik deze gedachtes snel weg. Ik wilde eigenlijk helemaal niet weg hier. Of toch wel? Mijn gevoelens zijn deze afgelopen maanden totaal op zijn kop gezet. Positief, maar ook negatief.

Deze tijd hier is absoluut de mooiste tijd uit mijn leven en ik zou het voor geen goud willen missen. Maar of het helemaal goed is voor je lichaam? Dat durf ik niet te zeggen. En dan heb ik het niet over de late avonden naar bed, de vele feestjes, de ontelbare chickenwraps met patat en de glazen vodka. Ik heb het meer over de gigantische rollercoaster aan emoties waar je in zit.

Het is zo gek als je nadenkt dat deze hele ervaring over een maand weg is. Geen zon meer, geen altijd vrolijke Antilianen om je heen, geen dagelijkse feestjes op het strand meer, geen happy hours, geen eigen studio en auto, geen palmbomen meer bij elke stap die je zet en geen hele volle straat met altijd gekke, gezellige, vermoeiende en vooral hele mooie mensen vanaf het moment dat je wakker wordt tot het moment dat je eindelijk na een hele lange dag weer in je bed ligt.

Hoewel de meeste mensen er vrij luchtig over doen en ze zich vooral gedragen alsof alles geweldig gaat, iedereen heeft zijn dipjes. Natuurlijk zitten er dagen bij dat je met een bloedchagrijnig hoofd je kamer uit komt omdat je weer onder die steenkoude douche moest. Natuurlijk wordt je gek van al die gekke beesten en natuurlijk wil je het liefst je kledingkast die na 4 maanden nog steeds hetzelfde is meteen weggooien. Natuurlijk zijn er ook dagen dat je even in een échte heimwee dip terecht komt, maar gelukkig ben je omringt met genoeg mensen die je hier meteen uithalen en je laten inzien dat genieten de enige optie is hier op het eiland.

NL, tot over 31 dagen!

You may also like